Bir psikolog olarak şunu söyleyebilirim; obeziteyi sadece irade eksikliği, çok yemek yeme ya da hareketsizlik olarak görmek büyük bir hata olur. Çünkü birçok kadın aslında aç olduğu için değil, yorgun olduğu için yiyor. Sabah erkenden kalkıyor, çocuklarla ilgileniyor, işe gidiyor, evin yükünü taşıyor, ailesini düşünüyor, herkese yetişmeye çalışıyor. Gün içinde kendi ihtiyaçlarını sürekli erteliyor. Akşam olduğunda ise geriye sadece tükenmiş bir beden ve yorulmuş bir zihin kalıyor. İşte tam o noktada yemek bazen açlığı değil, duyguları doyurmaya çalışıyor. Depresyon yaşayan birçok insanın enerji seviyesi düşer. Hareket etmek zorlaşır. Beynin ödül sistemi daha fazla tatlı, karbonhidrat ve hızlı haz veren yiyeceklere yönelmeye başlar. Tükenmişlik yaşayan kişilerde ise sürekli yükselen stres hormonu olan kortizol hem iştahı artırabilir hem de yağ depolanmasını kolaylaştırabilir. Yani bazen kilo almak sadece fazla yemek yemek değildir. Bazen yıllardır taşınan yüklerin bedene yansımasıdır. B...