Jesteśmy tu od 12 lat. Dziś rozmawiałyśmy z dziewczynami o tym, co tak naprawdę sprawia, że wracamy tutaj co roku. Nie chodzi wyłącznie o morze, wiatr czy wakacyjny rytm dnia. Myślę, że wracamy też po coś, czego coraz częściej brakuje w codziennym życiu. Po społeczność. Tu zawsze jest ktoś, kto pomoże naprawić sprzęt. Ktoś, kto przypilnuje dziecko. Ktoś, od kogo można pożyczyć makaron, sól albo śrubokręt. Wieczorami siadamy razem, rozmawiamy, śmiejemy się, czasem zwierzamy z rzeczy, o których trudno mówić gdzie indziej. Pamiętam podobne doświadczenia z dzieciństwa. Moi rodzice mieli sąsiadów, do których wpadało się bez zapowiedzi. Były wspólne grille, rozmowy do późna. Z jednymi sąsiadami zrobili nawet furtkę między ogródkami, żeby nie trzeba było chodzić naokoło. Dziś myślę, że wiele osób żyje inaczej. Mamy więcej prywatności, więcej niezależności i więcej możliwości organizowania życia po swojemu. A jednocześnie coraz częściej słyszę o samotności, przeciążeniu i poczuciu, że wszystko...