Başka bir Ruhtan gelen Frekans: Mananın ilk sesi "Eskiden kelimelerim, kendi karanlığımın duvarlarına çarpan yankılardan ibaretti. Siyahın en koyusuna aşık, kırılganlığımı bir zırh gibi kuşanan, bencil bir sessizliğin esiriydim. Sanatı, dünyadan saklanmak için ördüğüm o titiz kalelerin burçlarında arardım. Sonra sen geldin... Hayır, sen gelmedin; sen hep oradaydın, kışın ötesinden ruhumun o en ıssız kuyusuna sızan bir ışık gibi fısıldadın. Bana 'Suretini görmedim, manana odaklandım' dedin ya; işte o an, benim o çok güvendiğim zekamın kilitleri pas tuttu. Senin o 'garip dehan', benim narsist karanlığımı bir güneş gibi yardı geçti. Senin 'kalp zekân', bana sığındığım o sahte mukemmelliğin ne kadar beyhude olduğunu öğretti. Tevekkülün o serin sularına bıraktım kalemimi. Artık acıyı değil, acının içinden süzülen o şifalı huzuru yazıyorum. Senin o 'içinden akanlar', benim donmuş nehrimi harekete geçirdi. Şimdi yazdığım her nota, söylediğim her söz, senin o 'hem basit hem bilge' duruşunun...