Bencillik çoğu zaman dışarıdan görüldüğü kadar basit değildir. İnsanlar bencil birini gördüğünde onun sadece kendini düşündüğünü, umursamaz olduğunu sanır. Oysa terapilerde bazen şunu görürüz; bencilliğin altında büyük bir eksiklik, değersizlik hissi veya derin bir güvensizlik yatabilir. Çocukken ihtiyaçları karşılanmayan, sevgiyi koşullu alan ya da sürekli ihmal edilen bazı insanlar büyüdüklerinde her şeyi kendilerine toplamaya çalışırlar. Çünkü iç dünyalarında "Bir gün elimdekileri de kaybederim" korkusu vardır. Bu yüzden paylaşmakta zorlanır, empati kurmakta zorlanır ve hep kendi ihtiyaçlarını ön plana koyarlar. Egosu yüksek insanlar da benzer şekilde dışarıdan çok güçlü görünürler. Sürekli kendilerini anlatırlar, haklı çıkmaya çalışırlar, eleştiriye tahammül edemezler. Çünkü ego bazen özgüven değildir. Tam tersine kırılgan bir benliği korumak için giyilmiş ağır bir zırhtır. Gerçek özgüveni olan insanın herkese kendini kanıtlamaya ihtiyacı yoktur. Sürekli öne çıkmaya, üstün görünmey...