Bir insan psikolojik bir sıkıntı yaşarken ona “takma kafana”, “abartıyorsun” demek çoğu zaman iyi niyetli gibi görünse de aslında o kişinin yaşadığı duyguyu küçültmek anlamına gelir. Çünkü psikolojik acı dışarıdan her zaman görünmez. Birinin kalbi kırılmış olabilir, yıllardır taşıdığı bir travma olabilir, kaygı bozukluğu olabilir ya da sadece iç dünyasında kimsenin bilmediği bir savaş veriyor olabilir. Ama biz o savaşın büyüklüğünü görmeyiz. Sadece sonucu görürüz: ağlayan bir insan, kaygılı bir insan, susan bir insan. Oysa psikolojide şunu çok net biliriz; bir insanın hissettiği duygu onun için gerçektir. Beyin duyguları “abartı” olarak algılamaz. Kaygı geldiğinde kalp gerçekten hızlanır, nefes gerçekten daralır, düşünceler gerçekten kontrolsüzleşir. Depresyonda olan biri gerçekten yataktan kalkacak gücü bulamayabilir. Yani dışarıdan küçük görünen bir şey, o kişinin iç dünyasında koca bir fırtına olabilir. “Abartıyorsun” demek kişinin acısını küçültür ve onu daha yalnız hissettirir. Çü...