Uyuşturucu kullanımındaki artış sadece bir sağlık sorunu değil, aynı zamanda bir yalnızlık ve anlam arayışı sorunudur. Bir psikolog olarak şunu görüyorum; birçok genç maddeye mutlu olduğu için değil, hissettiği acıyı susturabilmek için yöneliyor. Bazen yoğun kaygıdan, bazen değersizlik hissinden, bazen de ait olamadığını düşündüğü bir dünyanın içinde kaybolmaktan... Hiçbir genç "Ben bağımlı olmak istiyorum" diye başlamaz. Çoğu zaman merakla, kabul görmek için, arkadaş grubuna uyum sağlamak için ya da birkaç saatliğine kafasının içindeki yüklerden kurtulabilmek için başlar. Fakat kısa süreli rahatlama sağlayan şey, zamanla daha büyük bir esarete dönüşebilir. Bugünün gençleri belki geçmiş nesillere göre daha fazla teknolojiye sahip, ama aynı zamanda daha fazla yalnızlık, daha fazla performans baskısı ve daha fazla gelecek kaygısı yaşıyor. İçindeki boşluğu dolduramayan genç, bazen o boşluğu maddelerle kapatmaya çalışıyor. Bu yüzden sadece "Uyuşturucu kullanma" demek yeterli değil. Gençler...