Czasem poświęcamy bardzo dużo energii na zarządzanie tym, co dzieje się w cudzych głowach. Zastanawiamy się, czy ktoś źle nas zrozumiał. Czy nie powiedzieliśmy czegoś niewłaściwego. Czy nie wypadliśmy zbyt emocjonalnie. Zbyt chłodno. Zbyt pewnie siebie. Albo zbyt mało pewnie siebie. Albo w ogóle, że niezależnie co byśmy zrobili ktoś oceni nas za samo zauważenie nas. Zapominamy wtedy o tym na co nie mamy wpływu. O tym, że druga osoba i tak będzie patrzeć na nas przez własne doświadczenia, przekonania, lęki, oczekiwania czy stereotypy. Zapominamy, że dwie osoby mogą zobaczyć dokładnie to samo zachowanie i wyciągnąć z niego zupełnie różne wnioski. Albo zapominamy o tym, że często punktem centralnym w głowach innych ludzi są oni sami. Czyż nie łatwiej byłoby przypomnieć sobie to wszystko. Poczuć spokój płynący z zobaczenia, że nie mamy realnej możliwości brania odpowiedzialności za cudze interpretacje. Owszem możemy odpowiadać za swoje intencje. Za swoje zachowanie. Za to, jak traktujemy ...