Nadzór właśnie to uporządkował, więc rozłóżmy rzecz na czynniki pierwsze. Dochód to coś, co człowiek wypracuje albo co zajmuje miejsce jego pracy: pensja, przychód z działalności, emerytura, renta. Świadczenie wychowawcze stoi po drugiej stronie. Nie wypracowuje się go i nie zastępuje zarobku. Przysługuje wyłącznie za to, że wychowuje się małoletnie dziecko. Co najwyżej zdejmuje część kosztów jego utrzymania, i tylko wtedy, gdy wpływa. I ten czas jest sednem. Prawo do świadczenia wygasa z osiemnastką dziecka, nie przedłużą go studia ani nauka. Kredyt bierzesz tymczasem na dwadzieścia pięć czy trzydzieści lat. Bank nie może więc zakładać, że pieniądze wygasające za kilka lat obsłużą ratę przez dekady. Nadzór dołożył drugą stronę rachunku. Jeśli wpisujesz to, co dziecko wnosi, wpisz też, ile kosztuje. A kosztuje znacznie dłużej, niż płynie świadczenie: utrzymanie, szkoła i studia trwają do usamodzielnienia, przeciętnie do dwudziestego szóstego, dwudziestego siódmego roku życia. Świadc...