I ja byłam na etapie analizy wspomnień. Ale to nie działało. Mało tego. Kora przedczołowa była tak zahamowana, że wtedy najmniej hamowałam reakcje emocjonalne. Trzymało mnie w przeszłości i hamowało przed zrobieniem kroku naprzód. I trzeba zdać sobie z tego sprawę: analiza schematów, wspomnień nie może trwać w nieskończoność. Dlatego jeśli już masz tego dość - nie bój się tego powiedzieć. Kiedy pisałam ćwiczenia mózgu, zgłębiłam tajniki fałszywych wspomnień i przeanalizowałam, jak psycho-treści na social mediach mogą je zaszczepiać. Bo okazuje się, że nie każde wspomnienie naprawdę jest nasze. I to jeden z aspektów, jakie bada neuropsychologia. A to jest kluczowe: bo aby wzmocnić mózg, musimy zacząć wyciągać lekcje z przeszłości zamiast w niej tonąć. A czasem ta ucieczka w przeszłość jest... Ulgą. Bo nie trzeba brać odpowiedzialności za życie dorosłych. Tak. Ja też to znam. Byłam w tej pułapce. I wiem jedno: analizowanie nieskończone wspomnień, tonięcie w obwinianiu...