Çocuğunuz size küstüğünde çoğu anne baba aynı hatayı yapıyor. "Hâlâ mı konuşmayacaksın?", "Tamam o zaman ben de seninle konuşmuyorum.", "Bu kadar da trip atılmaz." gibi cümleler kuruyor. Ama o anda çocuğun ihtiyacı ceza değil, anlaşılmaktır. Şöyle düşünün... 5 yaşındaki kızınız parka gitmek istiyor ama hava yağmurlu olduğu için götüremiyorsunuz. Bir anda suratını asıyor, odasına gidiyor ve sizinle konuşmuyor. Birçok ebeveyn hemen peşinden gidip "Bunun için de küsülür mü?" diyor. Ama çocuğun zihninde olan şey bambaşka... O, "Parka gitmedim." diye ağlamıyor aslında. O an yaşadığı hayal kırıklığını nasıl yöneteceğini bilmiyor. Beyni henüz yetişkin gibi "Bugün olmadı, yarın gideriz." diyebilecek kadar gelişmedi. Duygusu çok büyük, kelimeleri ise çok küçük. Böyle bir durumda kapısını zorlayıp konuşturmaya çalışmak yerine yanına oturup sadece, "Canın çok sıkılmış gibi... Bugün gitmeyi gerçekten çok istemiştin." demeniz çoğu zaman yeterlidir. Çünkü çocuklar çözümden önce anlaşılmak ister. Bir...