"Ağlamayana balon vermiyorlar." Çocukken gülüp geçtiğimiz bu söz, aslında birçok insanın ilişki kurma biçimini anlatıyor. Çocuk, ihtiyacını normal şekilde söylediğinde duyulmuyor; ama ağladığında, bağırdığında ya da kriz çıkardığında istediğini alıyorsa beyni çok basit bir bağlantı kuruyor: "Sakin olursam görünmüyorum, sesimi yükseltirsem fark ediliyorum." Yıllar geçiyor, balonun yerini ilgi alıyor, sevgi alıyor, mesaj alıyor, değer görmek alıyor. Bazı yetişkinlerin sürekli küsmesi, trip atması, tartışma çıkarması ya da kendini mağdur hissettirmesi çoğu zaman kötü niyetten değil, çocuklukta öğrendiği bu iletişim dilinden kaynaklanabiliyor. Sağlıklı ilişkilerde ise ihtiyaçlar bağırarak değil, konuşularak anlatılır. Çünkü sevgi, kriz çıkaranın ödüllendirildiği bir yarış değildir. Ama bir şeyi de unutmayın... Çocuklara sadece ağladıklarında değil, sakince isteklerini ifade ettiklerinde de ilgi gösterirsek, ileride sevgiyi kazanmak için kendilerini yıpratmaları gerekmez. #ağlamayanabalony...