Aslında çocuklara dürüst olmayı öğretmeye çalışırken çoğu zaman unuttuğumuz bir şey var. Çocuk, sizin söylediklerinizi değil, yaşadıklarınızı örnek alır. "Doğru söyle." deyip telefon çaldığında "Evde yok de." dediğiniz an, verdiğiniz bütün öğütler sessizce anlamını kaybetmeye başlar. Ahlâk evde başlar. Çünkü çocuk ilk kez paylaşmayı, özür dilemeyi, hata yaptığında sorumluluk almayı, başkasına saygı duymayı ailesinden öğrenir. Anne babanın birbirine nasıl konuştuğu, öfkesini nasıl yönettiği, verdiği sözü tutup tutmadığı çocuğun karakterinin sessiz öğretmenidir. Okul bu temelin üzerine bilgi, disiplin ve sosyal kuralları ekler. Öğretmenler çok kıymetlidir ama hiçbir öğretmen günde birkaç saat içinde, evde yıllarca verilen mesajların tamamını değiştiremez. Eğer evde dürüstlük, merhamet ve saygı varsa okul bunu güçlendirir. Ama evde bunlar eksikse okul tek başına mucize yaratamaz. Terapilerde bazen anne babalar, "Çocuğumuz neden yalan söylüyor?" diye soruyor. Oysa mesele çoğu zaman sadece ...