İnsan, yaşadığı alanı kirlenince hemen fark eder. Masanın üzerindeki tozu görür, arabanın kirlendiğini hisseder, odası dağılınca rahatsız olur. Ama zihnimiz günlerce, aylarca hatta yıllarca aynı yükleri taşırken çoğu zaman bunu fark etmeyiz. Bir düşünün... Her sabah aynaya bakıyorsunuz ama içinizde hâlâ yıllar önce söylenmiş kırıcı bir cümle dönüp duruyor. Bir hata yaptınız, üzerinden uzun zaman geçti ama zihniniz her fırsatta size onu tekrar izletiyor. Birisi sizi üzdü, gitti... Ama o kişi gitmesine rağmen sözleri hâlâ sizinle yaşamaya devam ediyor. İşte zihinsel kirlilik bazen tam da budur. Terapi odasında sık gördüğüm bir durum vardır. Danışanlarımın bir kısmı bugünkü olaylardan değil, yıllardır temizlenmemiş düşüncelerden yoruluyor. "Ben başarısızım.", "Kimse beni sevmez.", "Yine kötü bir şey olacak.", "Ben yeterli değilim." gibi cümleler zamanla gerçekmiş gibi hissedilmeye başlanıyor. Oysa bir odayı yıllarca havalandırmazsanız nasıl ağır bir koku oluşursa, zihni de yıllarca aynı o...