"Ben olsam kapıyı çarpıp çıkardım." → O da bir zamanlar öyle düşünüyordu. Ta ki korku, umut ve sevgi iç içe geçip onu felç edene kadar. Şiddetin içinde "çıkış kapısı" sandığın kadar basit değil. "Güya çocukları için katlanıyormuş, bahaneye bak." → Bir anne için "bahane" dediğin şey, bazen tek gerçek. Yargılamadan önce, o kararı verirken neyi kaybetmekten korktuğunu hiç sordun mu? "Hâlâ ağlıyor, hayat devam ediyor." → Hayat devam eder, evet. Ama kalp herkes için aynı hızda toparlanmaz. Acıyı zaman çizelgesine sığdırmaya çalışmak, şefkat değil sabırsızlıktır. "Annesi öleli kaç sene oldu, hâlâ kendine gelemedi." → Kayıp bir "süreç" değil, hayatın geri kalanına yerleşen bir eksikliktir. "Ölenle ölünmez" demek kolay; onun yerine bir gün bile durmadın. "Kilo veremiyor, kendine hiç saygısı yok." → Bazen bedenler, ruhun taşıdığı yükü gösterir. Bir insanın bedeniyle ilişkisini yargılamadan önce, o yükün ne olduğunu bilmiyorsun. #psikoloji #empati #kaygı #kilo #diyarbakırpsikolog