Dışarıdan bakınca "Hiç düşünmeden yaptı." deniliyor. Oysa bazı çocuklar gerçekten düşünmeden yapıyor. Çünkü dürtüsellik sadece hareketli olmak değildir; beynin "Dur, önce düşün." mekanizmasının yeterince hızlı çalışmamasıdır. Terapi odasında bazen ailelerden şu cümleleri duyuyorum: "Bir saniye gözümüzü ayırıyoruz, kendini yüksek bir yere çıkarmış oluyor." "Yola bir anda fırlıyor." "Soba, bıçak, priz... Ne kadar tehlikeli şey varsa gidip onu deniyor." Bu çocuklar çoğu zaman tehlikeyi küçümsemiyor. Sadece o anda akıllarına gelen davranışı engellemekte zorlanıyorlar. Merak, heyecan ve anlık istek; mantığın önüne geçebiliyor. Bu yüzden sadece "Yapma." demek çoğu zaman yeterli olmuyor. Dürtüselliği olan çocukların daha fazla yapılandırılmış sınırlara, yakın takibe, sabırlı yönlendirmeye ve gerektiğinde profesyonel değerlendirmeye ihtiyaçları vardır. Lütfen bu davranışları "şımarıklık", "inat" ya da "yaramazlık" diye geçiştirmeyin. Çünkü bazen birkaç saniyelik bir dürtü, hem çocuğun hem de a...