Współrozpamiętywanie (współruminacje, co-rumination) to termin, który określa zachowania społeczne polegające na rozmowach wyłącznie o trudnościach, traumach i kryzysach bez podjęcia działań zaradczych. Co uważam za kluczowe w rozróżnieniu: we współrozpamiętywaniu szuka się winnych, a nie rozwiązań. A jednak to robimy: bo mówienie o sobie gdy wiemy, że ktoś nas wysłucha, o własnych doświadczeniach, poglądach stymuluje dopaminę. Ta dopamina to nie jest przyjemność. To motywacja do otrzymania wsparcia, ukojenia przez bycie wysłuchanym, odczucie nie bycia osamotnionym z problemem. Bo kiedy czujemy łączność z ludźmi - jesteśmy eksponowani na oksytocynę. Oksytocyna to neurohormon, który potrafi wyciszyć aktywność osi stresu. Odczuwamy to jako chwilowe polepszenie samopoczucia, redukcję napięcia, czujemy się lepiej. I to jest nagrodą. We współrozpamiętywaniu jednak nie wychodzi się poza samo szukanie co było źle. Zostaje się w samym mówieniu, bez szukania rozwiązań, a nawet zna...