İnsanlar bazen en ağır cümleleri "Şakaydı ya." diyerek söyler. Çünkü bu ifade, söyledikleri sözün sorumluluğundan kaçmanın en kolay yoludur. Oysa bir şakanın amacı güldürmektir; değersiz hissettirmek değil. Eğer bir sözden sonra sürekli kendini kötü hissediyor, zekân, görünüşün, bedenin ya da karakterin hedef alınıyorsa buna mizah demek doğru olmaz. Terapi odasında bunun izlerini çok görüyorum. Yıllarca arkadaş ortamında, aile içinde ya da ilişkilerinde "Takılıyoruz işte." denilerek küçümsenen insanlar zamanla kendi değerlerinden şüphe etmeye başlıyor. Önce gülmeye çalışıyorlar, sonra sessizleşiyorlar, en sonunda da gerçekten sorunlu olanın kendileri olduğuna inanıyorlar. Sağlıklı bir ilişkide insanlar birbirine güler, birbirine değil. Mizah bağ kurar. Aşağılama ise bağ koparır. Aradaki fark, karşındaki insanın kendini nasıl hissettiğidir. Bir dahaki sefere biri seni kırdıktan sonra "Şakaydı." derse kendine şu soruyu sor: Gerçekten şakaya mı güldüm, yoksa incinmem normal görünmesin diy...