Birçok kişi OKB'yi sadece "titizlik" sanıyor. Oysa temizlik takıntısıyla yaşayan biri için mesele kir değildir, zihnindeki bitmeyen tehdittir. O tehdit susturulamadığında kişi defalarca ellerini yıkar, aynı yeri tekrar tekrar siler, farklı temizlik ürünlerini üst üste kullanır. Bir süre sonra artık amaç temizlik olmaz; amaç, kaygıyı birkaç dakikalığına susturabilmektir. Ne yazık ki bu döngü bazen kişinin kendi sağlığını tehlikeye atacak noktaya kadar ilerleyebilir. Yanlış kimyasal karışımları nedeniyle solunum yolları zarar görebilir, cilt tahriş olabilir, hatta zehirlenmeler yaşanabilir. Bu konuda kaç kişinin OKB nedeniyle zehirlendiğini gösteren net bir istatistik yok. Ama riskin gerçek olduğunu biliyoruz. Ben bir psikolog olarak şunu söylemek isterim: OKB, insanı kirden çok korkusunun esiri yapar. Kişi aslında çamaşır suyuna değil, zihnindeki "Ya yeterince temiz değilse?" düşüncesine bağımlı hâle gelir. Ve o düşünce tedavi edilmediği sürece, yapılan her temizlik sadece birkaç dakika...