Bağımlılık insanın iradesini bir gecede elinden almaz. Yavaş yavaş beynin öncelik sırasını değiştirir. Bir zamanlar aileni, sağlığını, hedeflerini ve mutluluğunu ilk sıraya koyarken, zamanla bağımlılık en öne geçmeye başlar. Çünkü bağımlılık beynin ödül sistemini ele geçirir. Beyin, bağımlı olduğu şeyi sanki hayatta kalmak için gerekliymiş gibi algılar. Bu yüzden kişi "Bir tane içeyim, sonra konuşuruz.", "Önce bunu halledeyim." demeye başlar. Dışarıdan bakınca anlamsız görünür ama içeride yaşanan mücadele çok daha güçlüdür. Bir psikolog olarak en çok dikkatimi çeken şey şudur: Bağımlı insanlar çoğu zaman bağımlılıklarını sevdikleri için değil, onsuz kaldıklarında yaşadıkları huzursuzluktan kaçmak için sürdürürler. Bir süre sonra amaç keyif almak değil, kötü hissetmemektir. İşte bu yüzden bağımlılık; sevgiden, mantıktan, sağlıktan ve bazen en değer verdiğin insanlardan bile önce gelebilir. Çünkü bağımlılık sana "Buna şimdi ihtiyacın var, gerisi bekleyebilir." diye fısıldar. Ama unutma.....