Alkol kumar Bağımlı olan kişi; sorumluluklarını erteleyen, verdiği sözleri tutamayan, dürtüleriyle hareket eden ve çoğu zaman sonuçlarını düşünemeyen bir hâle gelebilir. O noktada eşi ise sürekli onu arayan, sokaktan alan, yalanlarını toparlayan, işini kurtarmaya çalışan, çocuklara durumu açıklayan ve krizleri yöneten kişiye dönüşür. Fark etmeden eş olmaktan çıkar, anne ya da baba rolüne girer. İşte ilişkinin en yıpratıcı tarafı da budur. Bağımlı kişi çoğu zaman "Nasıl olsa beni toparlayacak biri var." düşüncesiyle değişim sorumluluğunu erteleyebilir. Eşi ise "Bugün de ben kurtarayım." diyerek sevgi ile fedakârlığı birbirine karıştırabilir. Oysa sürekli kurtarmak, bazen iyileştirmek değil; bağımlılığın sürmesine istemeden katkıda bulunmaktır. Bu, sevginin eksikliğinden değil; çaresizlikten doğan bir döngüdür. Bağımlı olan kişi desteğe ihtiyaç duyar. Ama bu destek, onun bütün sorumluluğunu üstlenmek değildir. Diğer eşin de şunu unutmaması gerekir: Sevdiğiniz insanı korumaya çalışırken, ...