İnsanların çoğu sınır koymayı bencillik sanıyor. Oysa terapi odasında en sık gördüğüm şey bunun tam tersidir. Sınır koyamayan insanlar genellikle kötü kalpli oldukları için değil, sevilmeyi kaybetmekten korktukları için "hayır" diyemezler. Herkesi memnun etmeye çalışırlar, kırmamak için susarlar, kendi ihtiyaçlarını sürekli ertelerler. Fakat zamanla içlerinde sessiz bir öfke, kırgınlık ve tükenmişlik birikmeye başlar. Çünkü kendine değer vermek, önce kendini koruyabilmektir. Sınır koymak; "Seni sevmiyorum." demek değildir. "Ben de bu ilişkinin içinde değerliyim." diyebilmektir. Sağlıklı insanlar sınırları duvar olarak değil, ilişkinin güvenli çerçevesi olarak görür. O çerçeve olmadığında ise iyi niyet, zamanla sömürülmeye başlar. Unutmayın; sizi gerçekten seven insanlar sınırlarınızı anlamaya çalışır. Sizden sadece faydalanan insanlar ise sınırlarınızdan rahatsız olur. Bu yüzden her "hayır", birini reddetmekten çok, bazen kendinize söylediğiniz en güçlü "evet"tir. Çünkü kendine değer v...