Hayvan fobisi yaşayan birçok insan, "Saçma olduğunu biliyorum ama engel olamıyorum." der. Çünkü fobiler mantıkla değil, beynin tehlike algısıyla çalışır. Beyin bir zamanlar yaşanmış korkutucu bir deneyimi ya da öğrenilmiş bir tehdidi gerçek bir tehlike gibi kaydeder. Aradan yıllar geçse bile benzer bir hayvan görüldüğünde kalp hızlanır, nefes daralır, kaslar gerilir ve kişi kaçma ihtiyacı hisseder. Bazen bu korkunun kaynağı çocuklukta yaşanan bir köpek saldırısıdır. Bazen sadece çevreden duyulan korkutucu hikâyeler... Hatta bazen kişi neden korktuğunu bile hatırlamaz. Ama bedeni hatırlar. Bu yüzden fobisi olan birine "Korkacak bir şey yok." demek çoğu zaman işe yaramaz. Çünkü o anda kişi aklıyla değil, alarm durumuna geçmiş sinir sistemiyle hareket eder. İyi haber şu ki; fobiler kalıcı olmak zorunda değildir. Beyin nasıl bu korkuyu öğrendiyse, doğru terapi yöntemleriyle yeniden güven duygusunu da öğrenebilir. Özellikle EMDR ve maruz bırakma temelli terapi yaklaşımları, birçok hayvan fo...