Pozostaje pytanie: dlaczego tak się dzieje? To, co widzisz na obrazku to wspólne szlaki oksytocynergiczne i dopaminergiczne. To wyjaśnienie, dlaczego relacje społeczne są dla ludzi satysfakcjonujące. Kontakt z ludźmi, dzielenie się przeżyciami -> dopamina -> wytworzenie/podtrzymanie wzięzi -> oksytocyna -> regulacja napięcia, wyciszenie nadmiernej aktywności osi stresu i ciała migdałowatego w mózgu. Wytworzenie lub podtrzymanie więzi jest w tym schemacie kluczowe. Bo człowiek nie ma pazurów, kolców, pancerza i ostrych zębów. Ewolucyjnie jesteśmy po prostu bez ochrony własnej. To społeczny mózg jest naszą ochroną. Współpraca. Aby przetrwać, potrzebujemy ludzi. Masz układ nerwowy to wie - już od urodzenia sygnalizujemy wołanie o pomoc płaczem. Oksytocyna sprzęga się bezpośrednio z dopaminą w jądrze półleżącym i polu brzusznym nakrywki. Dzięki temu przyjaźń, bliskość czy więzi rodzicielskie wyzwalają wyrzut dopaminy i motywują do podtrzymania relacji z innymi. Ale tu...