EVLİLİK, SORUN ÇIKINCA BİRBİRİNE DÜŞMAN OLMAK DEĞİL; SORUNA KARŞI AYNI TARAFTA DURABİLMEKTİR. Bir evlilikte elbette sorun çıkar. Para biter, aileler karışır, çocuklarla ilgili problemler olur, biri hata yapar, hayat bazen ikisini de aynı anda yorar. Ama sağlıklı bir ilişkide ilk refleks şu değildir: “Senin yüzünden oldu!” İlk refleks şudur: “Tamam, bir problemimiz var. Şimdi bunu nasıl çözeceğiz?” Çünkü eş dediğin insan, hayat zorlaştığında karşına geçen değil, yanına geçendir. Dışarıdan biri eşine haksızlık yaptığında onu yalnız bırakmaz. Bir kriz çıktığında hemen suçlu aramaz. Eşinin hatasını herkesin önünde yüzüne vurup onu küçük düşürmez. Önce yanında durur, gerekiyorsa eve dönünce kapıyı kapatır ve konuşur. Korumak, eşinin her yanlışını savunmak değildir. Yanlışını yine söylersin. Gerekirse kızarsın, sınır koyarsın, hesap sorarsın. Ama bunu onu düşmanınmış gibi ezerek değil, ilişkinizi koruyarak yaparsın. Asıl mesele zaten hiç tartışmamak değildir. Mesele, tartışırken bile...