Faturayı düşünüyor. Çocuğun okulunu takip ediyor. Doktor randevusunu ayarlıyor. Tatil planını yapıyor. Evin eksiğini görüyor. Ailelerle iletişimi yönetiyor. Kavgayı başlatmamak için kelimelerini seçiyor. Kavga çıkınca ortamı yine o toparlıyor. Bir de karşısındaki erkeğin moralini düşünüyor. Beyefendinin görevi ne? “Aşkım bana söyleseydin, yapardım.” Zaten mesele de bu. Bir yetişkine sürekli ne yapması gerektiğini söylemek zorundaysanız, orada sorumluluk paylaşmıyorsunuz. Görev dağıtıyorsunuz. “Çöpü çıkarır mısın?” “Çocuğu sen yatırır mısın?” “Marketten gelirken süt alır mısın?” “Annenleri sen arar mısın?” “Şunu da unutma.” “Bunu da yap.” Sonra erkek çıkıp: “Sen çok kontrolcüsün.” Kadın kontrolcü doğmadı kardeşim. Kontrolü bıraktığında evin sistemi çöküyor. İşin psikolojik tarafı daha da önemli. Bir kadın ilişkide sürekli planlayan, hatırlatan, düzelten, toparlayan ve sorumluluk alan kişi olduğunda zamanla partnerlikten çıkıp ebeveyn rolüne kayabilir. Karşısındaki erkek de s...