Jestem w Portugalii u przyjaciół, którzy 9 lat temu postanowili, że będą tu mieszkać. I tak sobie patrzę na ich życie i myślę, jak łatwo pomylić to, do czego się przyzwyczailiśmy, z tym, co jest jedyną możliwą wersją naszego życia. Że mieszkam tam gdzie mieszkam. Tak pracuję i tak wyglądają moje dni. Tak spędzam weekendy i sobie żyję. A przecież wiele rzeczy w naszym życiu jest nie tyle oczywistych, co po prostu długo niezmienianych. Nie chodzi o to, żeby teraz rzucać wszystko i przeprowadzać się gdzieś. To często bardzo trudna i wymagająca dużej odwagi decyzja. Bardziej chodzi mi o to, żeby czasem zadać sobie pytanie: czy ja nadal wybieram swoje życie, czy już tylko je kontynuuję? Zastanawiacie się czasem nad tym? Ja często miewam takie przemyślenia. Dzięki nim doceniam to co daje mi poczucie stałości i spokoju, ale też myślę nad tym co mi nie pasuje i jak to zmienić, żeby bardziej mi odpowiadało. Bo nasze potrzeby zmieniają się też wraz z wiekiem… pod wpływem doświadczeń, nowych okol...