To jest właśnie ta różnica, której często nie widać w testach poziomujących. Na B2 możesz znać gramatykę naprawdę dobrze. Możesz budować poprawne zdania, mieć spory zasób słów i bez większego problemu się dogadywać. A potem słyszysz kogoś na C1 i myślisz: „Przecież ja też to wszystko umiem. Dlaczego on brzmi zupełnie inaczej?” Bo wyższy poziom to nie tylko trudniejsze czasy i bardziej skomplikowane konstrukcje. To coraz częściej gotowe fragmenty języka, które przychodzą Ci do głowy automatycznie. 🇵🇱 The situation is getting worse. 🇬🇧 Things are going from bad to worse. 🇵🇱 make a decision 🇬🇧 reach a decision / come to a decision 🇵🇱 I need to think about this more. 🇬🇧 I need to think this through. Pierwsze wersje nie są błędne. I właśnie o to chodzi. Na wyższym poziomie coraz rzadziej pytasz: „Czy to jest poprawne?” Coraz częściej: „Czy ktoś naprawdę tak mówi?” Dlatego w English Weekly idiomy, kolokacje i phrasal verbs nie są osobnym dodatkiem do wykucia. Pojawiają ...