affedersen ne mi olur? eğer sırf onu kaybetmemek ya da yalnız kalmaktan korktuğun için acini yutup hemen üstünü örtersen, asıl o zaman kendi kendini aldatmış olursun. o ilişkide artık sen sen olmazsın; sürekli tetikte bekleyen bir bekçiye dönüşürsün. "acaba yine yapar mı?" diye gizli gizli telefon karıştıran, onun her hareketini izleyen şüpheci ve yorgun bir ruha dönüşürsün. ​aldatmak senin eksikliğin ya da yetersizliğinle alakalı bir şey asla değildir; bu tamamen o kişinin kendi içindeki boşluklarla, kendi değersizlik hissiyle baş edememesiyle ilgilidir. ama sen hemen affettiğinde o bu boşlukları doldurmuş olmuyor, sadece senden bir kredi daha almış oluyor. ​gerçekten bir şeyler değişecekse, bu öyle sadece kuru bir özür dilemekle, çiçek almakla olmaz. o güvenin en dipten, sıfırdan tuğla tuğla yeniden inşa edilmesi gerekir ki bu da çok uzun ve yıpratıcı bir süreçtir. eğer gerçek bir yüzleşme yaşanmıyorsa, yara sadece enfeksiyon kapar, içeriden çürürsün ve sen o ilişkide yavaş yavaş ken...