Dijital dünyada destek olmak aslında bu kadar zor olmamalı. Bir sanatçının yeni işini paylaşırken hiç tanımadığımız bir içerik üreticisine yorum bırakırken ya da bir markanın videosunu arkadaşımıza gönderirken elimiz gayet rahat çalışıyor. Ama konu yakınımızdaki birinin ürettiği şeye gelince bazen o parmaklar nedense biraz ağırlaşıyor. 🥹 Yaşandı, yaşanıyor. Arkadaşımız bir şey yazıyor, iş kuruyor, içerik üretiyor, bir proje başlatıyor… Görüyoruz. Storylerini izliyoruz. Ne yaptığını biliyoruz. Hatta belki özelden “çok güzel olmuş” da diyoruz. Ama o desteği görünür biçimde vermek. O yok işte. Oysa sosyal medyada beğeni, yorum, kaydetme, paylaşma ve önerme gerçekten birer destek biçimi. Üstelik algoritmaların görünürlüğü etkileşim üzerinden dağıttığı bir ortamda, “Ben zaten seni destekliyorum” ile bunu dijital olarak göstermek arasında da bir fark var. Kıskançlıktan bahsetmiyorum. Yakınımızdaki birinin değişmesi, görünür olması, yeni bir kimlikle karşımıza çıkması bizi kendi hayatımı...