HAYAT SANA KARŞI DEĞİL, SADECE AKIYOR. Yaşadığımız her olayı kendimize göre yorumlarız: “Neden bu benim başıma geldi?” “Neden işler istediğim gibi gitmiyor?” “Hayat neden beni zorluyor?” Çünkü sosyal çevreden öğrendiğimiz kalıplar ve geliştirdiğimiz önyargılar, olayları olduğu gibi görmemizi engeller. Ardından yaşadıklarımıza gereğinden fazla anlam yükler; üzüntü, kaygı, hayal kırıklığı ve tükenmişlik yaşarız. Oysa doğada hiçbir şey kendisini hayatın merkezine koymaz. Rüzgâr eser; yalnızca savurmaz, polenleri taşıyarak yaşamın devamlılığına katkı sağlar. Yağmur yağar; planlarımızı bozabilir ama toprağı besler. Mevsimler değişir; bir dönem sona ererken yenisine alan açılır. Belki de sorun yaşadıklarımız değil, yaşadıklarımızın yalnızca bize karşı gerçekleştiğini düşünmemizdir. İnsan, doğanın hâkimi değil; onun bir parçasıdır. Doğayla uyum, kontrol edemediğimiz her şeye karşı çıkmak değil, değiştirebileceklerimiz için harekete geçerken değiştiremeyeceklerimizi kabullenebilmektir. ...