Büyürken hata yapmana izin verilmediyse her yanlışında bağırılan aşağılanan ya da sevgisiz bırakılan bir çocuk olduysan bugün en küçük hatada bile kendine acımasız davranıyor olabilirsin. Çünkü sen hata yapmayı öğrenmedin hatanın ardından gelecek öfkeye hazırlıklı olmayı öğrendin. Bir bardağı kırdığında bardağa değil ebeveyninin yüzüne baktın. Düşük not aldığında üzüntünü değil evde kopacak fırtınayı düşündün. Zamanla çocuk aklın şuna inandı hata yaparsam sevilmem hata yaparsam güvende değilim hata yaparsam başıma kötü bir şey gelir. Şimdi büyüdün ama bedenin hâlâ o evde yaşıyor olabilir. Bir işi yaparken defalarca kontrol ediyorsun karar vermekte zorlanıyorsun eleştirildiğinde içinden bir şeyler çöküyor sürekli özür diliyor ve kimse sana kızmasın diye herkesi memnun etmeye çalışıyorsun. Dışarıdan titiz mükemmeliyetçi ya da fazla hassas görünsen de aslında içindeki çocuk yine birinin bağırmasından korkuyor. Terapide bazen danışan şunu fark eder ben hata yapmaktan korkmuyormuşum hata ya...