Kendini değiştirmeyi bırak… Belki de sen yanlış değilsin sadece ait olmadığın yerdesin. Sürekli kendini anlatmak zorunda kaldığın, duygularının küçümsendiği, sesinin fazla neşenin gereksiz hassasiyetinin abartı görüldüğü bir yerde insan zamanla kendinden şüphe etmeye başlar. Daha az konuşayım daha az hissedeyim fazla istemeyeyim kimseyi rahatsız etmeyeyim… Derken kabul edilmek uğruna kendi karakterinden parça parça vazgeçersin. Oysa bazen sorun sende değildir. Sadece ruhunun rahatça nefes alamadığı bir ortamdasındır. Bir çiçek yanlış toprağa dikildiğinde çiçeği suçlamayız. Toprağın ona uygun olmadığını anlarız. İnsan da böyledir… Yanlış insanların yanında kendini yetersiz sanabilir doğru insanların yanında ise hiç çaba harcamadan kendisi olabilir. Elbette herkesin değişmesi gereken bazı yönleri vardır. Ama gelişmek başka kendini sevilmeye uygun hale getirmeye çalışmak bambaşka bişeydir. Seni olduğun kişi olduğun için cezalandıran bir yerde kalmak zorunda değilsin. Bazen iyileşmek kendi...