Takıntılı ilişki ayrılık şeması farklıdır. Çünkü sabah gözünü açar açmaz onu hatırlamaktan yorulmuş artık. Telefonuna bakıp gelmeyecek bi mesajı beklemekten, gündüz idare edip gece aynı yerde dağılmaktan yorulmuş. Bi psikolog olarak bu cümlede en çok şunu duyuyorum; ben bir daha böyle çaresiz hissetmek istemiyorum. Bazen yalnızca birini kaybetmiyorsun, onunla yaşayacağını düşündüğün hayatı da kaybediyorsun. Birlikte gidilecek yerler, anlatılacak şeyler, daha yaşanmadan yarım kalan günler… Sonra herkes unut artık diyor. Sen de unutmak istiyosun zaten ama markette onun sevdiği şeyi görünce bile boğazın düğümleniyor. İnsan böyle zamanlarda kendine kızabiliyor, hâlâ özlediği için utanabiliyor. Oysa özlemek geri dönmen gerektiği anlamına gelmez, canının yanması da güçsüz olduğun anlamına gelmez. Şimdi kendinden hemen toparlanmanı bekleme. Bir daha sevip sevmeyeceğine de bugün karar vermek zorunda değilsin. Bugün biraz yemek yiyebilmek, birine içini dökebilmek, o mesajı tekrar tekrar okumada...