Telefonun çalıyor. Arayan kişi tanıdık. Ama sen ekrana bakıp düşünüyorsun. Önce bir mesaj atsaydın keşke!😅 Eskiden birini aramak iletişim kurmanın en doğal yollarından biriydi. Şimdi ise habersiz gelen bir telefon bazen küçük çaplı bir paniğe neden olabiliyor. Hatta telefon çalarken açmak yerine “Hayırdır, bir şey mi oldu?” diye mesaj atanlarımız var. Peki, ne değişti? Aslında telefonun kendisinden çok, iletişim kurma biçimimize dair beklentilerimiz değişti. Mesajlaşmak bize ne zaman cevap vereceğimizi, ne söyleyeceğimizi ve konuşmaya ne kadar zaman ayıracağımızı belirleme imkânı tanıyor. Telefon aramasıysa bütün bunları bir anda bizden talep ediyor. İletişim psikolojisi açısından baktığımızda burada zamanımız üzerindeki kontrol ihtiyacımızı, antropolojik açıdan baktığımızdaysa değişen dijital görgü kurallarımızı görüyoruz. Bir zamanlar “Neden aramıyorsun?” diye sitem ederken şimdi “Neden haber vermeden arıyorsun?” diyebiliyoruz. Üstelik bu yeni alışkanlığın herkes için aynı an...