به مناسبت روز جهانی محیط زیست همه ما از اثرات مخرب زباله بر محیط زیست آگاهیم، اما به راستی چند درصد از ما بطور حتم این مساله مهم را در تمام ابعاد زندگیمان در نظر میگیریم و به آن احترام می گزاریم؟ آمارهای موجود حاکی از اینست که ۴۶ هزار قطعه زباله پلاستیکی در هر کیلومتر از اقیانوسهای این کره خاکی شناور است و سالانه ۱۰۰ هزار حیوان بر اثر تغذیه محصولات پلاستیکی ساخته دست بشر از بین میروند! و این نشان دهنده این است که درصد بسیار اندکی از انسانها از زاویه یک مسئولیت و دغدغه خطیر، به این مهم می نگرند و اگر این روند به همین منوال ادامه یابد دیگر نمیتوان سهم شایان ذکری برای نسل های آینده قائل شد. به راستی دستیابی به طبیعتی زیبا و عاری از ناپاکی و آلودگی و زباله چه بخشی از ذهن ما را درگیر میکند؟ در زندگی فردی و اجتماعی چقدر خودمان را ملزم به محافظت و نگهداری از طبیعت اطرافمان میدانیم؟ آیا زمان آن نرسیده است که سهمی در پاکسازی و ترمیم این مادر زخم دیده از فرزند داشته باشیم؟ امروز من میخواهم آغازگر این هدف باشم... هر کجا هستم باشم آسمان مال من است. پنجره، فکر،هوا،عشق،زمین مال من است... ...